Sport wbrew pozorom wymagający nie tylko celnego oka, ale również wytrzymałości psychicznej – spokojnych nerwów i fizycznej. Strzelectwo. Dyscyplina sportowa polegająca na współzawodnictwie w strzelaniu ze sportowej broni palnej albo pneumatycznej do tarczy lub celów ruchomych.
Strzelectwo znalazło się w 1896 roku w Atenach w programie olimpijskim. Sport jak wszystkie inne posiada zasady, reguły i przepisy. W Polsce regulacją zasad zajmuje się Polski Związek Strzelectwa Sportowego, natomiast na świecie Międzynarodowa Federacja Strzelectwa Sportowego, zwana także ISSF. Za bezpieczne prowadzenie zawodów strzeleckich jest odpowiedzialny sędzia główny.
Przed każda z konkurencji zawodnicy muszą oddać strzały próbne. Może być to dowolna liczba strzałów lub ustalona w regulaminie strzelectwa o oddana na komendę. W konkurencjach dynamicznych zawodnicy oddają jedno lub kilku strzałowe serie na polecenie sędziego.
Natomiast w konkurencjach statycznych zawodnicy mają dłuższy czas na oddanie kilkudziesięciu strzałów i sami narzucają sobie rytm strzelania. Broń może być ładowana wyłącznie na stanowisku strzeleckim i tylko po komendzie „ładuj” lub „start”.
Po komendzie lub sygnale „stop” wszyscy zawodnicy muszą natychmiast przerwać strzelanie. Natomiast po Komedzie „rozładuj” zawodnicy muszą rozładować broń, zabezpieczyć i umieścić na stanowisku strzeleckim. W konkurencjach strzeleckich według ISSF wyróżniamy trzy podstawowe rodzaje strzelań:
Z karabinów – w postawie leżącej, stojącej i klęczącej. Karabiny należą do broni długiej i podczas strzelania należy używać specjalnego stroju, w skład którego wchodzą usztywniana kurtka, spodnie, rękawica na rękę w której trzyma się broń i specjalne buty. Jest to może dość dziwne jednak potrzebne ze względów bezpieczeństwa. Do broni długiej zaliczamy:
- karabin pneumatyczny (kpn)- zawodnicy oddają strzały w pozycji stojącej do tarcz ustawionych w odległości 10 m,
- karabin sportowy/dowolny leżąc (ksp/kdw)- zawodnicy oddają strzały do tarcz umieszczonych w odległości 50 m ,
- ruchoma tarcza (rt)- zawodnicy oddają strzały w pozycji stojącej z karabinu pneumatycznego (10 m) lub sportowego (50 m)
- do przesuwającej się tarczy, karabin standardowy leżąc (kst)- strzały oddawane są na odległość 300 m
- oraz trzy postawy (3x) – zawodnicy strzelają w trzech różnych pozycjach).
Z pistoletów (broni krótkiej) – w postawie stojącej. W strzeleniu z pistoletów nie jest wymagany ubiór jak w strzelectwie w karabinów. Jedyne podobieństwo stanowią przesłonki na oko nie uczestniczące w strzeleniu. Najczęściej konkurencje odbywają się z 5 sztukami amunicji w magazynku. Do broni krótkiej zaliczamy:
- pistolet pneumatyczny – tarcza ustawiona jest w odległości 10 m,
- pistolet dowolny 50 m – konkurencja rozgrywana jest wyłącznie wśród zawodników płci męskiej,
- pistolet sportowy 25 m – konkurencja kobiet rozgrywana w dwóch częściach – precyzyjnej i szybkiej,
- pistolet centralnego zapłonu 25 m – znowu panowie, konkurencja podobna do pistoletu sportowego kobiet,
- pistolet szybkostrzelny 25 m – kolejna konkurencja panów podzielona na dwie części po 30 strzałów na serie,
- pistolet standardowy 25 m – panowie, trzy częściowa konkurencja- 4 pięcio strzałowe serie w każdej.
Ze strzelb śrutowych do rzutków, stosujemy strzelby śrutowe o kalibrze wagomiarowym nie większym niż 12. Naszym celem są rzutki w kształcie odwróconego talerza. Talerz wyrzucany jest dnem do góry. Do konkurencji strzelb śrutowych do rzutków zaliczamy skeet, trap i double trap- zależne od ilości rzutków, zazwyczaj od 75 do 120.