Słodycze są bogatym źródłem węglowodanów, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Szczególnie osoby aktywne fizycznie powinny dbać o zachowanie odpowiedniego poziomu węglowodanów.

Problemem z kolei są pewne połączenia węglowodanów i tłuszczy. Dlatego też powinniśmy unikać nadmiernego spożycia pewnego rodzaju ciast, a w szczególności tortów, w których znajdują się różnego rodzaju kremy oraz ostatnio popularna masa cukrowa. Są to po prostu bomby kaloryczne. Przykładowo taka masa cukrowa składa się głównie z cukru oraz często sztucznych dodatków. Dodatkowo masa cukrowa nie jest zbyt smaczna – po prostu jest zbyt słodka.  Ogólnie masa cukrowa stosowana jest raczej jako element ozdobniczy.

Z kolei kremy stosowane w tortach to zwykle połączenie cukru i jajek co poza kaloriami stanowi również bazę cholesterolową. Oczywiście są dwa rodzaje cholesterolu. Nie wnikając w szczegóły medyczne można wyróżnić cholesterol „zły”- LDL i „dobry” – HDL. Przy czym kremy w tortach  są raczej źródłem tego złego cholesterolu.

Zatem dbając o dietę zachowujmy umiar w spożywaniu ciast i tortów, szczególnie tych kremowych.

Jedną z takich alternatyw mogą być dietetyczne babeczki. Zapewne próbowaliście już Państwo różnych babeczek i muffinek w papilotkach. Od czasu gdy specjalne blachy do wypiekania tego typu ciastek i same papilotki stały się ogólnie dostępne, wiele osób piecze takie babeczki samodzielnie w domu. Nic nie stoi na przeszkodzie żeby zamiast na słodko zrobić je słono bez dodatku cukru – oczywiście nie mam tu na myśli dodawania sporej ilości soli.

Robiąc babeczki na słono często dodaje się owoce, orzechy, rodzynki, polewy czekoladowe i inne charakterystyczne dla ciastek dodatki. W przypadku gdy będziemy przygotowywać je na słono owe dodatki możemy zastąpić warzywami – np. papryką, czy ogórkiem. Przygotowując babeczki na słono ciasto przygotowujemy według przepisu, ale nie dodajemy cukru.

Następnie dzielimy ciasto i wkładamy w papilotki, które najpierw należy umieścić w specjalnej formie do pieczenia z wyżłobieniami. Papilotki zapobiegają przyklejaniu się ciasta do ścianek formy (gdyby ktoś nie wiedział – papilotki to takie papierowe foremki). Specjalne blachy do babeczek obecnie można dostać w marketach.

Przykładowy przepis na dietetyczne babeczki:

Składniki:
pół laski wanilii
mąka – około 200 dekagramów
połowa paczki proszku do pieczenia
mielone migdały
cukinia
2 jaja

Żeby wykonać ciasto trzeba zmiksować składniki, dodać utarte jaja oraz mąkę i proszek do pieczenia, a następnie jeszcze raz zmiksować.

Gdzie szukać takich przepisów na dietetyczne babeczki?

Wiele przepisów znajdziemy w różnych portalach z poradami kulinarnymi oraz serwisach dotyczących diety i zawierających porady dotyczące zdrowego odżywiania.

Brak równowagi pomiędzy tymi dwoma rodzajami kwasów oznacza zaburzenie przemiany materii na poziomie komórkowych i może prowadzić do zakłóceń pracy serca i sprzyjać tworzeniu komórek rakowych. Kwasy omega-6 łatwo dostarczyć do organizmu w codziennej diecie i zazwyczaj jest on na wskazanym poziomie. Kwasy omega-6 znajdziemy między innymi w oleju sojowym i kukurydzianym oraz potrawach smażonych na głębokim tłuszczu.

Nasz organizm potrzebuje ograniczonej ilości tych kwasów i racjonalne, zdrowe odżywianie pozwala dostarczyć ich w odpowiedniej ilości. Natomiast kwasów omega-3 często brakuje. Aby zapewnić organizmowi odpowiedni poziom kwasów omega-3, należy często spożywać mięso z ryb morskich, zwłaszcza łososia, makreli, sardynek i tuńczyka. Źródłem kwasów omega-3 są też migdały, orzechy włoskie, oraz oleje lniany, arachidowy i rzepakowy. Niezbędne kwasy omega-3 dostarczyć można też w postaci kapsułek. Kwasy omega 3 odgrywają ważną rolę na każdym etapie rozwoju organizmu.

Ważne dla noworodków i niemowlaków, które otrzymuje je wraz z pokarmem matki. Również różnego rodzaju odżywki dla niemowląt wzbogacane są kwasami omega. Kwasy omega -3 pomagają uchronić dzieci przed alergią i astmą. Uważa się również, że niedobór kwasu omega-3 jest jedną z przyczyn występowania ADHD czyli nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci. Kwasy te są również wykorzystywane w leczeniu schorzeń psychicznych np. schizofrenii. Ale to nie jedyne ich zastosowanie.

Okazuje się bowiem, że cenne kwasy omega mają znaczenie w profilaktyce wielu schorzeń, a ich niedobór jest przyczyną powstawania zaburzeń w zachowaniu i licznych chorób. Osoby z niedoborem kwasów omega mają problemy metaboliczne, skłonność do agresji i alergii. Niedobór kwasów omega skutkuje wypadaniem włosów i problemami skórnymi. Kwasy omega ważne są również dla osób w starszym wieku pomagają one bowiem cieszyć się dobrą pamięcią. Natomiast ich niedobór u osób starszych to większe ryzyko zachorowań na miażdżyce i chorobę Alzheimera.

Kwasy omega są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Odgrywają ważną rolę zarówno w rozwoju noworodków jak i diecie osób starszych. Zapobiegają alergii, dbają o serce, obniżają ciśnienie i poziom cholesterolu i chronią przed nowotworami. Aby dostarczyć ich odpowiednią ilość najlepiej spożywać ryby morskie przynajmniej dwa razy w tygodniu w ilości ok. 20 dekagramów. Można je również dostarczyć w postaci kapsułek dostępnych w aptekach.

Niedobór witamin i mikroelementów

Całe bogactwo witaminowych skarbów zawartych w warzywach i owocach pozwala uzupełnić wszystkie niedobory organizmu. I tak np. agrest jest ważnym źródłem witamin z grupy B, oraz witaminy C. Wpływa na procesy trawienia, wzrost kości i zębów. Jagody zawierają dużo witaminy A, która wpływa pozytywnie na wzrok, poprawia koloryt skóry i stanowi ochronę przed promieniami UV.

Porzeczka natomiast, zarówno czarna, czerwona jak i biała to cenne źródło witaminy C. Porzeczka zawiera więcej witaminy C niż cytryna. Witamina C odpowiada za prawidłowy stan tkanki łącznej, poprawia odporność i przyspiesza gojenie ran. Ponadto spożywanie porzeczki zapobiega przeziębieniom, reumatyzmowi i chorobom sercowym. Duże ilości witaminy C znaleźć możemy też w owocach cytrusowych, jabłkach, malinach i jeżynach.

Ale nie tylko owoce są cennych źródłem witamin i wspomagają organizm, duże ilość cennych dla zdrowia substancji znajdziemy też w warzywach. I tak np. popularny pomidor dostarcza do organizmu witaminę K, oraz witaminy z grupy B. Witamina K odpowiada za prawidłowy przebieg procesu krzepnięcia krwi i znajdziemy ją również w brokułach, sałacie i ziemniakach. Natomiast witaminy z grupy B odpowiadają za prawidłowy stan tkanki nerwowej, oraz przemianę białek i węglowodanów.

Oprócz pomidorów cennym źródłem witamin z grupy B są warzywa strączkowe. Z kolei sałata we wszystkich swych odmianach dostarczy do organizmu witaminę E, PP, B1 i B2. Witamina E nazywana jest witaminą młodości, chroni komórki przed utleniaczami i krwinki czerwone przed przedwczesnym rozpadem. Ponadto witamina E pobudza trawienie i niezwykle korzystnie działa na włosy, paznokcie i skórę.

Warto w swej diecie pamiętać o szczypiorku, który zawiera karoten, witaminy E i C, ma właściwości bakteriobójcze i przyspiesza przemianę materii, oraz rzodkiewce, która oprócz witaminy C, B1 i B2, zawiera dużo żelaza, fosforu i olejku gorczycznego, który pobudza trawienie. Cennym źródłem związków mineralnych i witamin jest tez pietruszka, która zawiera potas, cynk, żelazo i dużą ilość witaminy C.

Warzywa i owoce dostarczają witamin, błonnika pokarmowego, substancji mineralnych i kwasów organicznych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. To w warzywach i owocach znajdziemy wszystkie niezbędne substancje, które wspomagają organizm, zapobiegają chorobom, dodają energii, poprawiają wygląd i samopoczucie. Witaminy zawarte w warzywach i owocach poprawiają wygląd włosów, skóry, paznokci, działają przeciwzapalnie i chronią przed infekcjami.

Warzywa i owoce, w różnej formie, dostępne są przez okrągły rok. Jednak zdecydowanie bogatsze w witaminy i związki mineralne są świeże, nieprzetworzone warzywa i owoce, i właśnie w takiej formie powinno się ich spożywać jak najwięcej. Podczas gotowania bowiem część witamin ulega rozkładowi i ugotowane warzywa nie dostarczają już ich tak wielu jak surowe. Dlatego by cieszyć się zdrowiem i ładnym wyglądem warto wzbogacać swoją codzienna dietę w surowe warzywa i owoce.

Najwięcej błonnika znajduje się go w gruboziarnistych kaszach, chlebie razowym, owocach morza i rybach. Błonnika dostarczamy do organizmu spożywając także mleczne produkty: mleko, sery, twarożki i jogurty. Błonnik posiada wiele korzystnych dla naszego organizmu właściwości. Przede wszystkim wspomaga odchudzanie. Ponadto pochłania w organizmie wodę i pęcznieje, dając wrażenie sytości, dzięki czemu później sięgniemy po kolejny posiłek.

Jakie procesy wspomaga błonnik

Błonnik wchłaniając wodę pomaga pozbyć się jej nadmiaru z organizmu i w rezultacie skutecznie likwiduje obrzęki. Kolejna lecznicza działalność błonnika polega na poprawie perystaltyki jelit i likwiduje zaparcia. Błonnik utrzymuje odpowiedni poziom cukru i cholesterolu w organizmie, dzięki za wszystko czemu zmniejsza ryzyko cukrzycy i chorób serca.

Kolejną dobroczynną właściwością błonnika jest to, że usuwa z przewodu pokarmowego toksyczne substancje, przez co oczyszcza organizm. Zaś wiążąc nadmiar kwasów zapobiega nadkwasocie. Ważne jest by spożywać błonnik często i odpowiednio dużych ilościach, zmniejszamy wówczas prawdopodobieństwo, że szkodliwe substancje przedostaną się do układu krwionośnego. Należy pamiętać by w codziennej diecie nie zabrakło takich produktów jak: fasola, groch, soja, otręby, owoce, warzywa, ciemne, pełnoziarniste pieczywo, oraz nasiona i pestki.

Dostarczanie błonnika do organizmu

Wszystkie te produkty są bowiem źródłem błonnika. Jeśli nie przepadamy za tymi produktami, a chcemy być pewni, że dostarczamy do naszego organizmu odpowiednia ilość błonnika, można zaopatrzyć się w błonnik w proszku. I tak np. zmielone siemię lniane, które znajdziemy w każdej aptece, można stosować do zagęszczania zup, a jednocześnie jest ono bogatym źródłem błonnika.

Jednak z niczym nie wolno przesadzać – z błonnikiem również. Zbyt duża ilość tej substancji może spowodować skutki uboczne. Organizm, który nie jest przyzwyczajony do dużej dawki błonnika może zareagować bólami brzucha i wzdęciami. Nadmiar błonnika może też zaburzać w organizmie wchłanianie wapnia, żelaza i niektórych witamin. Jeśli więc nie mieliśmy nawyku spożywania produktów bogatych w błonnik, należy wprowadzać tę substancję stopniowo.

Najlepiej zacząć od owoców i warzyw i dopiero z czasem wprowadzi otręby i siemię lniane. Błonnik ma pozytywne działanie na nasz organizm, szczególnie polecany jest osobom chcącym zrzucić zbędne kilogramy. Pęczniejąc w przewodzie pokarmowym powoduje, że przez dłuższy czas odczuwamy uczucie sytości.

Sztuczne poprawianie żywności

Wielu z nas słyszało o tzw. sztucznych dodatkach do żywności lub chemicznych dodatkach do żywności. Mało jednak z nas zdaje sobie na co dzień sprawę, iż spożywa je w ogromnej ilości. Chemiczne dodatki do żywności są niczym innym jak związkami chemicznymi dołączonymi do żywności. Specjalnie syntetyzowane w celu stworzenia struktury chemicznej podobnej do związków naturalnych, bądź takich, które nie posiadają swoich odpowiedników w naturze.

Powodują one polepszenie wrażenia smaku, wyglądu produktów, zapachu, zmiany konsystencji, koloru a nawet przedłużenie terminu ważności do spożycia. Jak widać spełniają ogromną rolę w ulepszeniu żywności. Chemiczne dodatki do żywności podzielone zostały na:

• mieszanki aromatyzujące, wpływające na smak oraz zapach produktów,
• barwniki i pigmenty żywności naturalne, syntetyczne, organiczne, nieorganiczne, mineralne
• emulgatory zapewniające trwałość żywności, zagęstniki, środki spulchniające,
• konserwanty, przeciwutleniacze oraz stabilizatory

Rodzaje sztucznych dodatków

Weźmy pod uwagę kilka sztucznych dodatków: wśród barwników oraz pigmentów wyróżniamy: schemat o symbolu E tj. E 100- kurkumina, kolor żółty, roślinny, stosowany do przypraw i koncentratów; E 104- żółcień chinolinowa, stosowana do wyrobów cukierniczych; E 132- indygotyna 1, kolor niebieski, stosowany w produkcji drażetek itp.

Wśród konserwantów wyróżniamy: E 200- kwas sorbowy, syntetyczny, w serach, margarynach; E 236- kwas mrówkowy, syntetyczny, w rybach wędzonych i surowych sokach owocowych; E 250- azotyn potasu, syntetyczny, w wędlinach itp. W pozostałych dodatkach: E 635- naturalny, wzmacnia smak potraw; E 900- syntetyczny, zapobiega przywieraniu wypieku do formy, np. ciasta i pieczywo.

Kupując produkty do spożycia warto zwrócić uwagę na dołączone na opakowaniach napisy tj. sztucznie barwione i aromatyzowane, smak identyczny z naturalnym. Jeżeli zostały wymienione możemy być pewni, że wybrany przez nas produkt zawiera sztuczne dodatki.

Czy sztuczne dodatki są szkodliwe ?

W końcu dodawane dodatki chemiczne zawierają identycznie wyprodukowane związki jak związki naturalne. Gdzie ta szkodliwość? Ukryte związki działają jak bomba zegarowa. Nie czujemy ich działania do pewnego momentu. Wtedy wybuchają i jest już za późno. Naukowcy wykazali, iż normalny człowiek w ciągu roku spożywa aż 2 kg sztucznych dodatków w żywności. Spożywanie tak dużej ilości chemicznych dodatków może przyczynić się do powstania różnego rodzaju chorób w organizmie oraz alergii.

W związku z późnym przejawem szkodliwości sztucznych dodatków, na świecie nie przerwanie trwają debaty dotyczące stosowania ich w żywności. Coraz częściej słyszymy o zdrowej, ekologicznej żywności i o społeczeństwie, które ją wybiera. Może warto poszukać stoisk z taką żywnością we własnym mieście, zapłacić więcej i być pewnym, iż za rok nie przytrafi nam się „niespotykana choroba”. Wybór należy do nas.

Dzięki właściwemu odżywianiu możemy wyeliminować zbędne produkty dla naszego organizmu. Każdy organizm potrzebuje swoistych dla siebie substancji odżywczych i związków mineralnych. Spożywanie odpowiednich dla danej grupy krwi produktów żywnościowych jest bardzo ważne. Krew odgrywa zasadniczą rolę w sterowaniu systemem odpornościowym, stanowi obronę organizmu przed czynnikami chorobotwórczymi, m.in. wirusami, bakteriami, czy grzybami, tworząc barierę immunologiczną.

Grupa krwi „O”

Osoby z najstarszą na świecie grupą krwi „O” to tzw. mięsożercy.  Stanowią ponad 40% populacji. Posiadają silny układ odpornościowy oraz zdrowy system trawienny. Dzięki wysokiemu poziomowi kwasu żołądkowego, łatwo przyswajają mięso, czerpiąc z niego potrzebne składnik. Duża podatność na schorzenia tj. chroniczne zapalenie jelitowe, artretyzm, czy zespół przewlekłego zmęczenia. Zbyt mała ilość jodu wytwarzana przez tarczycę u osób z grupa krwi „O” może doprowadzić do niższej tendencji poziomu hormonu tarczycy.

Wskazana żywność dla grupy krwi „O”: baranina, cielęcina, dziczyzna, jagnięcina, serca, wątroba, wołowina, dorsz, halibut, łosoś, makrela, morszczuk, okoń, pstrąg, sardynki, sieja, sola, szczupak, śledź, tuńczyk, olej lniany, olej z orzechów włoskich, oliwa z oliwek, olej z pestek dyni, pestki dyni, orzechy włoskie, siemię lniane, fasola aduki, fasola pinto, groch “czarne oczko”, boćwina brokuły, cebula, cebula czerwona, chrzan, cykoria, czerwona papryka, czosnek,  dynia, jarmuż, kalarepa, kapusta włoska, pietruszka, por, rzepa, rzeżucha, sałata rzymska, szpinak, figi, morwa, śliwki, algi, curry, glony morskie, imbir, kozieradka.

Grupa krwi „A”

Osoby z grupą krwi „A” dla dobrego funkcjonowania powinny stanowczo ograniczyć spożywanie mięsa. To typowi wegetarianie. Poprzez odpowiednie odżywanie można wyeliminować choroby tj. rak, cukrzyca czy choroby serca. Osoby z grupą krwi A mają zazwyczaj niski poziom kwasu żołądkowego, przez co słabo trawią białka mięsa. Dla dobrego funkcjonowania organizmu grupa A potrzebuje tylko śladowe ilości tłuszczu. Osoby lubiące kawę nie muszą się obawiać jej złych wpływów. Pita w umiarkowanych ilościach zwiększa poziom kwasu żołądkowego.

Wskazana żywność dla grupy krwi „A”: dorsz, karp, łosoś, makrela, pstrąg, sardynki, sieja, szczupak, ślimaki, mleko sojowe, ser sojowy, oliwa z oliwek, olej lniany i z pestek dyni, masło orzechowe, orzeszki ziemne, pestki dyni, siemię lniane, fasola aduke, fasola azuki, fasola czarna, fasola pinto, soczewica, amarant, gryka, owies, chleb sojowy, wafle ryżowe, mąka i makaron ryżowy, brokuły, cebula, cebula czerwona dynia, chrzan, cykoria, czosnek, kalarepa, kapusta włoska, karczochy, kiełki lucerny, marchew, pasternak, pietruszka por, rzepa, sałata rzymska, szpinak, tofu, ananas, borówki amerykańskie, czarne jagody, cytryny, figi świeże i suszone, grejpfruty, jeżyny, morele świeże i suszone, rodzynki, śliwki świeże i suszone wiśnie, żurawina, czerwone wino, herbata zielona, kawa z kofeiną i bezkofeinowa.

Grupa krwi „B”

Osoby z grupą  krwi „B” są dość typowe. Posiadają bardzo wysoką immunologie organizmu. W dużej mierze nie są narażone na choroby serca i nowotworów.  Mimo dużej odporności organizmu mogą być podatne na zespół chronicznego zmęczenia, osłabienie i wyczerpanie psychiczne, stwardnienie rozsiane czy stany zapalne dróg moczowych. Różnorodna i urozmaicona dieta jest najlepszym wyjściem dla osób z grupą krwi B.

Wskazana żywność dla grupy krwi „B”: dziczyzna, baranina, jagnięcina, królik, dorsz, flądra, łosoś, halibut, makrela, jesiotr, szczupak, morszczuk, sardynki, sola, chude mleko, jogurty, kefir, owcze mleko, ser feta, mozzarella, owczy, serek wiejski, oliwa z oliwek, soja, orkisz, owies, proso, otręby owsiane i ryżowe, mąka owsiana i ryżowa, płatki owsiane, wafle ryżowe, bakłażan, botwinka, brokuły, brukselka, buraki, gorczyca, kapusta: biała, chińska i czerwona, kalafior, marchew, pasternak, papryka: czerwona, zielona i żółta, pietruszka, rzeżucha, ziemniaki, ananas, banany, jeżyny, papaja, śliwki świeże, winogrona: czarne, czerwone, zielone.

Grupa krwi „AB”

Osoby z najmłodszą z grup krwi to osoby posiadające grupę „AB”. Stanowią oni jedynie 2-5%. U osób z grupa krwi AB organizm wytwarza mało kwasów żołądkowych, które potrzebne są do trawienia białek. Osoby te powinny uzupełniać je duża ilością warzyw. Mięso konserwowe oraz wędzone powinno całkowicie zostać wykluczone ze spożywania. Duża skłonność do chorób serca powinna być wyeliminowana poprzez unikanie tłuszczów zwierzęcych i zastępowanie ich oliwą z oliwek (obniżenie cholesterolu).

Wskazana żywność dla grupy krwi „AB”: baranina, indyk, jagnięcina, królik, dorsz, jesiotr, makrela, morszczuk, pstrąg, sardynki, szczupak, ślimaki, jogurt, kefir, kwaśna śmietana, mleko owcze, ser farmer, feta, mozzarella, masło orzechowe, oliwa z oliwek, olej z orzechów włoskich, kasztany, orzechy włoskie, orzeszki ziemne, bakłażan, brokuły, buraki, gorczyca, jarmuż, kalafior, kapusta włoska, kiełki lucerny, ogórki, pasternak, pietruszka, seler, słodkie ziemniaki, orkisz, owies, proso, ryż: basmati, biały, brązowy, dziki, żyto, otręby: ryżowe, owsiane, chleb: z kiełków pszenicy, sojowy, żytni, wafle ryżowe, makaron: orkiszowy, ryżowy, żytni, ananas, cytryna, figi suszone i świeże, grejpfrut, śliwki, winogrona: czarne, czerwone i zielone; wiśnie, żurawina, kawa bezkofeinowa i z kofeiną.

Przez właściwe odżywianie

Każdy poszczególny organizm jest inny, indywidualny dla siebie i wymaga dostarczenia różnych porcji pokarmu. Np. osoby trenujące dany rodzaj sportu potrzebują spożyć większą ilość witamin i składników mineralnych, które zostają spalone podczas ćwiczeń.

Niewłaściwe odżywianie może doprowadzić do otyłości i nadwagi bądź do zbyt dużej utraty na wadze. Oczywiście istnieją normy, według których powinniśmy pobierać składniki pokarmowe, ale nie mają one zastosowania do ogółu społeczeństwa. Dobrze dobrana dieta może poprawić działanie naszego organizmu i wpłynąć na sprawność fizyczną, psychiczną, kondycję, jasność umysłu a także na układ immunologiczny chroniący nas przed chorobami i infekcjami.

Stosowanie diety

Jak dobrać dla siebie odpowiednią dietę? Istotne jest aby nie mylić zwykłej diety z dietą wyłącznie odchudzającą. Rodzajów diet jest dziesiątki. Podzielone w zależności od płci, wieku, wagi, rodzaju pokarmu, sposobu życia a nawet grupy krwi, proponują nam przeróżne posiłki i harmonogramy menu.

Aby zacząć stosować dietę musimy być pewni zmiany stylu swojego życia. Co to ma wspólnego z dietą? Poszczególne diety mają z góry założone terminy, w których powinniśmy spożywać dany posiłek. Jeżeli pracujesz nie zawsze możesz zjeść o dokładnej porze. Rygorystyczne diety, przeważnie odchudzające mają ściśle ułożony plan, który w momencie pominięcia nawet jednej potrawy zostaje całkowicie zachwiany. Do takiej diety należy m.in. dieta kopenhaska. Jedna z bardziej ciężkich diet.

Pamiętajmy również, iż stosować dietę (zwykłą) powinny osoby dojrzałe.  Dzieci mają bardzo rozchwianą gospodarkę organizmu, przez co potrzebują spożywać więcej witamin oraz składników mineralnych niż dorośli. Tyczy się to również kobiet w ciąży oraz osób chorych. Jeżeli dotyczy was ta sytuacja nie powinniście sami decydować i dobierać sobie diety, gdyż możecie zrobić to źle, przez co pogorszycie sobie funkcjonowanie organizmu.

Poniżej przedstawiam parę rodzajów diet, które warto wypróbować, bez szkody dla organizmu: dieta bogato białkowa, dieta niskowęglanowa, wzbogaconą wersję diety owocowej oraz jogurtowej, dieta 1200 – 1500 kalorii.

Jeżeli boicie się stosować którąkolwiek z diet a zależy Wam na zmianie odżywiania i aktywności organizmu zacznijcie od prostej zmiany menu. Jedzcie więcej owoców, warzyw i jogurtów. Pijcie mleko, soki i wodę. Zamiast smażyć- gotujcie. Odżywiajcie się częściej posilając  się mniejszymi dawkami. Nie opychajcie się! I przede wszystkim skończcie z jedzeniem typu Fast food. Zacznijcie stosować aktywny tryb życia. Uprawiajcie sport. Wasze poczynania na pewno nie pójdą na marne i  nie będzie potrzebna waszemu organizmowi żadna dieta.